Zoeken

Hoe authentiek mag het zijn..?

Bijgewerkt op: 14 sep.




Ik heb er lang over nagedacht. En toen kwam die ene ochtend dat ik wakker werd en ik het wist. Die film, die film van mijn leven, die gaat er komen. Ik ga het doen. En ik weet ook wat ik ga vertellen. Niets mag verborgen blijven. Er is zoveel waar ik met plezier naar terugkijk. Als ik eerlijk terugkijk op mijn leven dan kan ik niet anders zeggen dan dat het een aaneenschakeling is geweest van boeiende momenten.


En ach….natuurlijk waren er ook een paar bij die minder mooi waren. Er is een tijd geweest dat ik die het liefst zo snel mogelijk wilde vergeten. Maar beetje bij beetje ga begrijpen waarom ik die dingen heb moeten meemaken. Ik begin in te zien wat ze me gebracht hebben. En dat is goed, dat moest zo zijn. Ik heb mijn lessen eruit getrokken en kan ermee leven.


En die film die ik laat maken mag wat mij betreft heel authentiek zijn. Ik hoef geen maskers op te houden en me anders voor te doen dan ik ben. Het hoeft niet mooier, wilder, sensationeler of dramatischer dan hoe ik het zelf zie en ten diepste ervaar. Er zijn maar weinig dingen die ik wil weglaten. Misschien wel helemaal niets. De rode draad in mijn leven moet er uitspringen in mijn film.


Ik ben ook reuze benieuwd of ik nieuwe dingen in mezelf ga ontdekken of herontdekken. Of anders ga bekijken. Als ze me straks gaan interviewen merk ik gauw genoeg wat er boven komt. Dat verhaal, dat zit al in me. En ik ga er maar vanuit dat de mensen die met mij in gesprek gaan goed weten hoe ze dat blok klei dat ik ben, moeten gaan uithakken en boetseren. Al die samenhangende épisodes…. best een uitdaging om die allemaal in het grote plaatje te krijgen. Het is toch eigenlijk super gaaf dat zoiets mogelijk is.


Ik ga me goed voorbereiden. Ik zoek fotoboeken op zolder en ga op onderzoek uit. In al die oude foto's liggen herinneringen op mij te wachten. Herinneringen die opnieuw verteld mogen worden. Foto's zelf kunnen niet praten. Alleen de mensen die erop staan kennen het verhaal achter de foto. Dat wil zeggen de mensen daarop die nog in leven zijn en een goed werkend geheugen hebben. De overledenen zul je niet meer horen.

Straks kan ik in mijn eigen levensfilm die verhalen zelf vertellen. Precies zoals ik ze me herinner. Dan ligt het maar vast. Ook voor de vele generaties uit de familieboom die nog na mij komen. Ik zou willen dat ik zo’n film had van mijn ouders of grootouders. Dat zou prachtig geweest zijn. Het terugbladeren in albums om oude foto's uit hun jeugd te bekijken vind ik al een geweldige ervaring. Wat had het mooi geweest als ze die verhalen zelf op film hadden verteld. Dan waren die herinneringen nog vele malen levendiger.


Gelukkig heb ik nu de kans om het goede voorbeeld te geven. Ik weet zeker dat ik mijn vrouw en kinderen er een plezier mee doe. En ik ben ervan overtuigd dat ik mezelf een grote dienst bewijs door zelf die stap nu te nemen. Echt een mooi cadeau aan mezelf. Omdat ik het waard ben, omdat mijn leven het waard is. Ik kijk er nu al naar uit om mezelf terug te zien op het scherm. Maar ook om straks de reacties te horen van de familie.


Ik heb er alle vertrouwen in dat de mensen achter DeFilmVanJeLeven er een onvergetelijk monument van maken. Een monument met eeuwigheidswaarde waarin mijn levensverhalen digitaal liggen vastgemetseld.




PS: dit hadden zomaar de gedachtes kunnen zijn van willekeurig iemand die past in het ideale klantprofiel van DeFilmVanJeLeven. Misschien ben jij wel zo'n persoon (bel of mail ons dan gewoon even).


PS2: Wil je weten hoe non fictieve klanten reageren. lees dan deze blog.


30 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven