Zoeken

Met je schoonfamilie kun je het treffen. Of niet...

Bijgewerkt op: 23 mei



Het zal je maar gebeuren: je zoon raakt verliefd, de 'zogenaamde' vrouw van zijn leven betovert hem en voor je het weet ben je een schoondochter rijker. Dat kan een zegen zijn en dan heb je er een fantastisch familielid bij. Maar het kan ook een van je grootste nachtmerries worden, waarin je een eigen zoon of dochter kwijtraakt.


Wat als het niet botert...?


Als het niet klikt, of sterker nog, het botert voor geen meter tussen jou en je nieuwe schoondochter (of schoonzoon), kan dat verstrekkende gevolgen hebben. Zelfs voor je levensgeluk.

De vraag is dan: hoe ga je met dat soort spanning om? Hoe reageer je daarop? Hoe lang hou je het vol? Wanneer is de maat vol voor je ingrijpt? Wanneer en waar gaat het escaleren?


Escalaties met grote gevolgen


Als dat op enig moment gebeurt is het huis te klein en zijn drama’s niet te overzien. Families raken verscheurd, kleinkinderen worden bij hun grootouders weggehouden. Belangrijke familieleden blijven afwezig op uitvaartdiensten, huwelijksvoltrekkingen, verjaardagen, of jubilea. Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Er zijn veel voorbeelden van familiescheuringen, die zijn ontstaan door de invloed van iemand van buiten die plek inneemt in het familiesysteem. En dat heet dan 'schoon'...




Hoe film een oplossing biedt


In mijn biografische interviews hoor ik deze verhalen meer dan eens. De drama's en de daaraan verbonden emoties die dit tijdens een interview losmaakt zijn onbeschrijfelijk. Maar gelukkig wel goed te filmen. En dat is dan ook meteen wat als groot voordeel mag worden gezien van het werk van DeFilmVanJeLeven. Waarom die gefilmde levensverhalen zo goed werken laat ik zien aan de hand van een praktijkvoorbeeld.



"Ik raakte mijn zoon ook kwijt..."


Emoties, drama, daar ontkomt niemand aan. De voorbeelden die ik tijdens biografische interviews opneem spreken boekdelen. In de zomer 2021 maakte ik een film van een lieve vrouw, laat ik haar om privacy redenen even Heleen noemen, net over de 60 jaar. Zij maakt een horrorverhaal mee vanwege de vrouw die haar zoon trouwde en inmiddels drie prachtige kinderen op de wereld heeft gezet. Haar zoon, een lieve zachtaardige man, waar ze altijd echt gek op geweest is, kon de spanning die er groeide niet managen. "Daar is hij te zachtaardig voor" verklaarde Heleen. Met lede ogen zag zij aan hoe het van kwaad tot erger werd.



Pijnlijke keuzes


En dat zie je vaak: je bloedeigen kinderen komen in een loyaliteitsspagaat terecht en kiezen noodgedwongen voor hun partner. Je kunt zeggen: ‘ze hoeven toch niet te kiezen, maar onder bepaalde druk voelen de opties in het leven soms niet meer als vrije keuze. Zeker als je samen inmiddels een gezin hebt en de spanning ondragelijk wordt. Dan wordt noodgedwongen gekozen voor de minst slechte optie en wordt de band met ouders afgesneden. Het voelt onredelijk en het is hartverscheurend. Voor alle partijen natuurlijk.




Wel kadootjes, geen contact


Heleen had een hele persoonlijke reden om mij in te huren. Ze had haar kleinkinderen door toedoen van schoondochterlief al drie jaar niet gezien. Stuurde wel kadootjes met feestdagen en dergelijke en probeerde telefonisch contact te krijgen. Maar dat werd allemaal niet beantwoord, noch werd er bedankt voor de ruimhartige cadeaus. Iedere poging tot contact werd gefrustreerd, gedwarsboomd. De schoondochter had haar zoon in een mentale gijzeling.



Niet bij de pakken neerzitten


Heleen vertelde mij, met bloedend hart, dat ze er van overtuigd was dat zij haar kleinkinderen nooit meer zou zien. Een pijnlijke waarheid waar ze rekening mee hield en mee moest zien te leven. Maar het was voor haar geen reden om de moed in de schoenen te laten zinken. Heleen was er tot in haar diepste vezels van overtuigd dat haar kleinkinderen een soort grondrecht hebben om hun oma te zien, ook al was het niet in het echt, dan maar op film. Daarom liet ze haar levensverhaal door ons filmen en richtte daarin regelmatig het woord tot haar drie kleinkinderen.




Stille hoop


Deep down inside hoopt ze dat die kinderen bij het bereiken van een zekere leeftijd, zelf kunnen beslissen en het initiatief nemen voor een ontmoeting. Maar ja, aan de andere kant is er ook het besef dat die zekerheid er niet is. Los nog van de vraag of Heleen daar zelf oud genoeg voor zou mogen worden. Die film van haar leven geeft in ieder geval wel een stukje zekerheid, want door deze biografische film zullen de kinderen ooit kunnen weten wie hun oma is geweest.


De bezorging van de usb stick waarop de film van haar leven staat, kan via de notaris testamentair worden geregeld. Dat is in ieder geval een troostrijke gedachte.



"Ik draag jullie mee in mijn hart..."


En zo maakte ik een film waarin het levensverhaal van mijn hoofdrolspeelster bloemrijk en authentiek werd vastgelegd. Een levend document waarin veel aan bod kwam, zoals: de uitdagingen in haar gezondheid op jonge leeftijd, de liefdes in haar leven, het overlijden van haar eerste man, een verhuizing naar de andere kant van het land, haar vele reizen, de kunstwerken die ze maakte, een hernieuwde ontmoeting met een verloren gewaande jeugdvriend …en, uiteraard, een persoonlijk woord aan de kleinkinderen. De belangrijkste boodschap daarin: "weet dat ik van jullie gehouden heb en dat ik jullie in mijn hart meedraag."


Een filmportret voegt veel toe


Een stukje familiegeschiedenis werd op deze manier veilig gesteld. Ik merkte dat het veel voldoening gaf, helemaal toen Heleen de afgemonteerde film te zien kreeg.


Een familiedrama mag nog zo groot en pijnlijk zijn, op deze manier brengt DeFilmVanJeLeven een beetje verlichting en een sprankje hoop. Zo wordt die last iets beter te dragen.


Dat zijn de momenten dat ik na zo’n filmdag zelf ook geroerd ben en tegelijk een voldaan gevoel krijg. Mijn werk gaat ergens over. De verhalen van al die mooie mensen blijven voor de eeuwigheid bewaard en bieden vrijwel altijd gemoedsrust.



Wil jij dat ook?


Zelf heb ik het getroffen met mijn schoonfamilie. Dat is denk ik wel te zien op de foto helemaal boven waar je mij ziet, degene die vergeten was zijn zonnebril af te zetten.


Als jij een goede reden hebt om je levensverhaal op film vast te laten leggen maak dan gebruik van het contactformulier dan leg ik je graag uit wat de mogelijkheden zijn. Je kunt er overigens zeker van zijn dat die zonnebril af staat als ik straks tegenover je zit in een interview over jouw biografische verhaal.



82 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven